Blog Arşivleri
Sevdalım hayat
Yıllarca Vatan Gazetesi‘ndeki köşesinden takip ettim Zülfü Livaneli‘nin yazılarını. Çocukluğum da onun şarkıları ve türküleriyle doludur.
Abimler sayesinde tanışmıştım Zülfü Livaneli, Ezginin Günlüğü, Yeni Türkü, vs. ile. Bazen abimlerin evde olmadığı zamanlarda dinlerdim, sesini fazla açtığım zaman evden hemen "kıs kıs. çok duyulmasın." derlerdi. Merak ederdim hep niye kısmak zorunda olduğumu. Halbuki yan komşu bütün gün Cengiz Kurtoğlu’nu "bangır bangır" çalar, bütün mahalleye dinletirdi. Ben de, mesela Barış Manço dinlerken kıstırmazlardı sesi. Zamanla birşeyler okudukça, birilerinden dinledikçe öğrenmiştim; o zamanlar aranan adammış meğer.
Otobiyografisi "Sevdalım Hayat"’ı okuyunca hani derler ya "dışı seni, içi beni" diye, çok güzel anlıyor insan neler döndüğünü, neler olduğunu.
Bizim gibi 75 sonrası doğumlu apolitik kuşağın mutlaka okumasını önerdiğim güzel bir kitap.
